Lokmanya Tilak Kisse Podcast By Ashwin G cover art

Lokmanya Tilak Kisse

Lokmanya Tilak Kisse

By: Ashwin G
Listen for free

त्यांनी ब्रिटिश साम्राज्याला बुद्धी, धैर्य आणि अजिंक्य इच्छाशक्तीने आव्हान दिले! लोकमान्य टिळक यांच्यात असे काय होते की शत्रू सुद्धा त्यांना आदर देत होते? या पॉडकास्टमध्ये मी लोकमान्य टिळक यांच्या अज्ञात, रोमांचक आणि प्रेरणादायी गोष्टी सांगणार आहे — त्यांच्या जीवनातील खाजगी आठवणी, सहकाऱ्यांच्या स्मृती, त्यांचा राजकीय दृष्टिकोन, कामगार हक्कांबाबतची भूमिका, भारतीय ज्योतिषशास्त्राचा गौरव आणि “आक्रमण हेच सर्वोत्तम संरक्षण” या त्यांच्या रणनीतीचा विचार. हे फक्त चरित्र नाही… ही आहे बुद्धिमत्तेची, स्वाभिमानाची आणि राष्ट्रीय जागृतीची ज्वलंत कथा. Tyanni British Samrajyala buddhi, dhairya ani ajinkya ichhashaktine avhan dile! Lokmanya Tilak yanchyat asa kay hota ki shatru suddha tyanna adar det hote? Ya podcast madhye mi Lokmanya Tilak yanchya ajnyat, romanchak ani prerna-denarya goshti sangnar aahe — tyanchya jivnatil khajgi athavani, sahkaryanchya smrutika, tyanchi rajkiya drushtikon, kaamgar hakkanchi bhumika, Bharatiya jyotish-shastracha gaurav, ani “akraman hech sarvottam sanrakshan” ya tyanchya rananiticha siddhant. He fakta charitra nahi… He aahe buddhimatpanacha, swabhimanacha ani rashtriya jagrutitil jwalant pravas Economics Management Management & Leadership World
Episodes
  • फाटकी कांबळी आणि खऱ्या राजाचा 'दरबार'!

    फाटकी कांबळी आणि खऱ्या राजाचा 'दरबार'!
    Mar 24 2026
    आजकालच्या कोणत्याही मोठ्या पुढाऱ्याला किंवा मंत्र्याला भेटायचं असेल, तर किती मोठी लाईन असते! आजूबाजूला कडक सिक्युरिटी असते, बाउन्सर असतात, आणि एखाद्या गरीब माणसाने जर आत जाण्याचा प्रयत्न केला, तर त्याला अक्षरशः धक्के मारून बाहेर काढलं जातं. बरोबर ना? पण लोकमान्य टिळकांचा 'दरबार' कसा होता, याची ही एक डोळ्यांत पाणी आणणारी गोष्ट आहे. अमरावतीच्या मुक्कामात टिळकांना भेटण्यासाठी अख्ख्या शहरातल्या मोठ्या वकिलांची, श्रीमंत व्यापाऱ्यांची आणि राजकारण्यांची प्रचंड मोठी गर्दी जमली होती. सगळे लोक एकदम भारी कपडे घालून टिळकांशी चर्चा करण्यासाठी वेटींग रूममध्ये बसले होते. टिळकांचे स्वयंसेवक अतिशय कडक शिस्तीत दारावर पहारा देत होते. इतक्यात तिथे एक अतिशय गरीब, काळाकभिन्न आणि हाडाचा सांगाडा झालेला कुणबी शेतकरी आला. त्याच्या अंगावर एक जुनी फाटकी कांबळी होती, डोक्याला मळकट पागोटे होते आणि पायात चप्पल सुद्धा नव्हती. त्याच्या हातात एक छोटीशी मळकी पुरचुंडी होती. तो स्वयंसेवकांना हात जोडून म्हणाला, 'बाबांनो, मला माझ्या टिळक महाराजांना भेटायचं आहे, मला आत सोडून द्या.' त्या स्वयंसेवकांनी त्याला रागाने हाकलून दिलं आणि म्हणाले, 'ए वेड्या, चालता हो इथून! महाराज आत मोठ्या लोकांशी महत्त्वाच्या कामावर बोलत आहेत. तुझ्यासारख्या भिकाऱ्याला वेळ नाहीये त्यांच्याकडे!' हा सगळा आरडाओरडा आत बसलेल्या टिळकांच्या कानावर गेला. ते ताडकन आपल्या खुर्चीवरून उठले आणि थेट दारापाशी आले. त्या गरीब शेतकऱ्याला पाहताच त्यांचे डोळे रागाने लाल झाले, पण तो राग त्या शेतकऱ्यासाठी नव्हता, तर स्वतःच्याच कार्यकर्त्यांसाठी होता! त्यांनी कार्यकर्त्यांना कडक शब्दात झापलं आणि म्हणाले, 'अरे मूर्खांनो, तुम्हाला लाज नाही वाटत? आपण हे जे काही स्वराज्याचं युद्ध लढतोय ना, ते या आत बसलेल्या श्रीमंतांसाठी नाही, तर याच गरीब शेतकऱ्यांसाठी लढतोय! तोच माझ्या देशाचा खरा मालक आहे!' मग टिळकांनी अत्यंत प्रेमाने त्या शेतकऱ्याचा हात पकडला, त्याला थेट आत नेलं आणि स्वतःच्या शेजारी मऊ गादीवर बसवलं. त्या शेतकऱ्याने थरथरत्या हाताने आपली ती मळकट पुरचुंडी उघडली. त्यात ज्वारीच्या लाह्या आणि काही साधे दाणे होते. त्याने ते प्रेमाने टिळकांपुढे ठेवले. ...
    Show more Show less
    3 mins
  • लंडनच्या ट्रॅफिकमध्ये लोकमान्यांचा 'स्वॅग'!

    लंडनच्या ट्रॅफिकमध्ये लोकमान्यांचा 'स्वॅग'!
    Mar 22 2026
    मित्रांनो, कल्पना करा की तुम्ही पहिल्यांदाच भारताबाहेर गेला आहात. तो काळ एकोणीसशे विशीच्या आसपासचा आहे. तुम्ही साक्षात लंडन शहराच्या मध्यभागी उभे आहात. आजूबाजूला गगनचुंबी इमारती आहेत, आणि रस्त्यावर भयंकर वेगाने धावणाऱ्या भल्यामोठ्या मोटर गाड्या आणि घोडागाड्यांची प्रचंड गर्दी आहे. असं दृश्य बघून कोणाचीही भंबेरी उडेल ना? रस्ता ओलांडायचा नुसता विचार जरी केला तरी अंगाला घाम फुटेल! लोकमान्य टिळक जेव्हा आपल्या एका महत्त्वाच्या खटल्यासाठी लंडनला गेले होते, तेव्हा त्यांच्यासोबत त्यांचे वकील मित्र दादासाहेब करंदीकर हे सुद्धा होते. लंडनच्या त्या भयंकर ट्रॅफिकची आणि वेगाची करंदीकरांना प्रचंड दहशत वाटायची. एकदा हे दोघेही लंडनच्या एका अत्यंत वर्दळीच्या रस्त्यावरून पायी चालले होते. रस्ता क्रॉस करायची वेळ आली तेव्हा गाड्यांचा स्पीड बघून करंदीकरांच्या काळजाचा ठोकाच चुकला. ते अक्षरशः पंधरा मिनिटे भीतीने एकाच जागी खिळून उभे राहिले. त्यांना वाटलं की आता आपण पुढे गेलो तर नक्कीच एखाद्या गाडीखाली चिरडून मरू! पण आपल्या लोकमान्यांचा 'स्वॅग'च काही वेगळा होता! त्यांच्या चेहऱ्यावर भीतीचा साधा लवलेशही नव्हता. त्यांनी आपल्या नेहमीच्या रुबाबात, डोक्यावरची पगडी सावरली आणि त्या भयंकर ट्रॅफिकमध्ये अत्यंत शांतपणे आणि छाती काढून रस्ता ओलांडायला सुरुवात केली. हे बघून करंदीकर जीवाच्या आकांताने ओरडले, 'अहो बाळवंतराव! हे काय करताय? थांबा! आपण चिरडून मरू!' तेव्हा टिळक बरोबर रस्त्याच्या मधोमध थांबले, चक्क हसले आणि अत्यंत खणखणीत आवाजात म्हणाले, 'अरे दादा, एवढे घाबरताय कशाला? ही काही आपली हिंदुस्थानातली बेफाम चालणारी पोलिसांची गाडी नाहीये की जी आपल्याला मुद्दाम उडवून देईल! हे लंडनचे रस्ते आहेत आणि इथल्या गाड्या चालवणाऱ्यांना ब्रेक कसा मारायचा हे चांगलं माहीत आहे. आणि समजा मृत्यू यायचाच असेल, तर तो अशा रस्त्यावर काय, किंवा तुम्ही घरात लपून बसलात तरी तिथूनही तो तुम्हाला शोधून काढेलच की! मग मरणाला घाबरायचं कशाला?' मित्रांनो, काय कमाल विचार आहे बघा! परक्या देशात, परक्या लोकांच्या तंत्रज्ञानासमोर आपला हा मराठमोळा वाघ अजिबात दबला नाही. त्यांची ही निडर वृत्ती आणि आत्मविश्वास खऱ्या अर्थाने 'माईंड ...
    Show more Show less
    3 mins
  • फॅक्टरीचा मालक की कामगारांचा देव?

    फॅक्टरीचा मालक की कामगारांचा देव?
    Mar 21 2026
    एखादा मोठा राजकारणी माणूस जास्तीत जास्त काय विचार करू शकतो? निवडणुका जिंकण्याचा किंवा कशीतरी सत्ता मिळवण्याचा! पण आपले लोकमान्य टिळक हे फक्त एक राजकारणी नव्हते, तर ते एका खऱ्या 'बिझनेस टायकून' प्रमाणे देशाच्या अर्थव्यवस्थेचा आणि त्यात राबणाऱ्या गरिबातल्या गरीब कामगाराचा विचार करत होते. त्या काळात भारतात ज्या काही कापड गिरण्या किंवा फॅक्टरी होत्या, त्या बहुतांश इंग्रजांच्या मालकीच्या होत्या. तिथे काम करणाऱ्या भारतीय मजुरांची अवस्था एकदम जनावरांसारखी होती. त्यांना चौदा-चौदा तास राबवून घेतलं जायचं आणि पगार मात्र एकदम नाममात्र, म्हणजे दिवसाला काही आणेच दिले जायचे. एकदा एका सभेत टिळकांना या कामगारांच्या प्रश्नावर छेडण्यात आलं. त्यांना विचारलं गेलं की, 'तुम्ही एवढं स्वदेशी स्वदेशी करता, पण जर तुम्ही स्वतः एखादी फॅक्टरी किंवा मिल काढली, तर तुम्ही काय वेगळं करणार?' तेव्हा लोकमान्यांनी जे उत्तर दिलं, ते ऐकून तिथल्या सगळ्या मोठ्या उद्योजकांना घाम फुटला. टिळक अत्यंत गर्वाने म्हणाले, 'जर मी माझ्या देशात, माझ्या लोकांच्या पैशातून एखादी मिल सुरू केली, तर मी फक्त माझा स्वतःचा फायदा किंवा प्रॉफिट बघणार नाही. मी त्या फॅक्टरीत काम करणाऱ्या माझ्या भारतीय मजुरांना इंग्रजांच्या मिलपेक्षा दुप्पट पगार देईन! आणि हे मी त्यांच्यावर उपकार म्हणून नाही, तर 'सोशल वेलफेअर' म्हणजे समाजाच्या प्रगतीसाठी करेन!' विचार करा मित्रांनो, आजच्या काळात सुद्धा मोठे बिझनेसमन फक्त स्वतःच्या प्रॉफिटचा विचार करतात. पण शंभर वर्षांपूर्वी हा माणूस सांगत होता की खरी प्रगती तेव्हाच होईल जेव्हा फॅक्टरीतला शेवटचा कामगार सुखी आणि श्रीमंत होईल. त्यांनी कामगारांना नुसतं लढायला नाही शिकवलं, तर त्यांच्या हक्काची जाणीव करून दिली. म्हणूनच मुंबईतल्या आणि पुण्यातल्या कामगारांसाठी टिळक हे नुसते पुढारी नव्हते, तर ते त्यांच्यासाठी एखाद्या देवासारखे होते...
    Show more Show less
    2 mins
No reviews yet